Model 3D męskiego układu rozrodczego: 9 narządów wewnętrznych

Plemniki wędrują dalej z ogona najądrza przez nasieniowód (ductus deferens), mięśniową rurę. Wchodzi on do jamy brzuszno-miednicznej przez kanał pachwinowy, przechodzi nad moczowodem i schodzi za pęcherzem moczowym w stronę gruczołu krokowego. Tam rozszerza się w bańkę i łączy się z przewodem pęcherzyka nasiennego, tworząc przewód wytryskowy.

Wzdłuż górnego i tylnego brzegu każdego jądra leży najądrze, ciasno skręcona rurka o długości około 6 metrów, która tworzy narząd w kształcie przecinka. Plemniki wchodzą do niego z jądra jeszcze niedojrzałe. Kończą dojrzewanie, gdy przesuwają się przez rurkę, a dojrzałe plemniki są przechowywane w jego dolnej części, ogonie.

Za pęcherzem moczowym leżą dwa pęcherzyki nasienne, para gruczołów w kształcie worków. Każdy ma krótki przewód, który łączy się z nasieniowodem, tworząc przewód wytryskowy uchodzący do cewki moczowej. Ich gęsty płyn zawiera fruktozę, źródło energii dla plemników, i stanowi około 60 procent objętości nasienia.

Każde jądro jest owalnym narządem o długości około 5 cm i średnicy 3 cm, leżącym w mosznie poza jamą brzuszną. Skręcone kanaliki nasienne wewnątrz jądra wytwarzają plemniki, a komórki między kanalikami wytwarzają męskie hormony płciowe. Moszna utrzymuje jądra o około 3 stopnie Celsjusza chłodniejsze niż normalna temperatura ciała, jak tego wymaga produkcja plemników.

Gruczoł krokowy jest twardym, gęstym gruczołem wielkości orzecha włoskiego, położonym tuż pod pęcherzem moczowym. Otacza cewkę moczową w miejscu, w którym wychodzi ona z pęcherza, a wiele krótkich przewodów odprowadza jego wydzielinę do tej części cewki. Wydzielina jest rzadka, mleczna i zasadowa, i pomaga plemnikom się poruszać.